سکوت و تاریکی درون: پذیرش خاموشی:
این شعر، ظرافتِ فرسودگیِ احساسی را به زیبایی به تصویر میکشد. خاموشیِ چراغ درون، نه از سر بیاهمیتی، بلکه از سرِ تمامِ بخششها و امیدهای بیپایان است. این پدیده، که گاهی به 'خستگیِ دلسوزی' نیز شناخته میشود، نشاندهندهی تمام شدنِ ظرفیتِ عاطفی است.
راهکار:
برای بازیابی انرژی، به جای تمرکز بر بخشیدن و نادیده گرفتن مداوم، مرزهای شخصی خود را مشخص کنید و به نیازهای خود اولویت دهید. این کار به حفظ نور درونی شما کمک میکند.