کتاب اما

نقل قولی از جین آستن درباره راز خوشبختی شخصی:

این ایده که خوشبختی یک مسئولیت فردی است، ریشه در مفهوم «خودشکوفایی» در روانشناسی انسانگرایانه کارل راجرز دارد. او معتقد بود سلامت روانی زمانی حاصل میشود که فرد بین «خود آرمانی» (انتظارات دیگران) و «خود واقعی» (تمایلات درونی) همخوانی ایجاد کند. جالب نیست که یک نویسنده قرن نوزدهمی، پیش از شکلگیری روانشناسی مدرن، به چنین نتیجهای رسیده بود؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، میتوانید به رمان «غرور و تعصب» مراجعه کنید که در آن شخصیت الیزابت بنت دقیقاً همین اصل «جستجوی خوشبختی شخصی» را در مقابل فشارهای اجتماعی به نمایش میگذارد.