تاثیر نبودن: وقتی غیبت، حضوری همیشگی دارد:
در فیزیک کوانتوم، مفهوم «حفره» یا نبود یک ذره، خود میتواند خواص و تأثیراتی مستقل داشته باشد، گویی عدمموجودیت نیز نوعی وجود است. این پارادوکس در احساس غیبت یک انسان نیز تکرار میشود؛ گویی نبودن میتواند حضوری سنگینتر از بودن داشته باشد. آیا این سنگینی نبودن، در نهایت تعریف جدیدی از حضور به ما نمیدهد؟
راهکار:
این حس را میتوان از زاویهای دیگر دید: گاهی نبودنِ یک نفر، فضایی برای رشدِ حضور دیگران یا حتی کشف بخشهای ناشناختهی خودمان ایجاد میکند.