شعر عارفانه

اشتیاقی که‌به دیدارتو دارد دل‌من
دل‌من داند و من‌دانم و دل داندو من:))))️

‹هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی
که هم نادیده میبینی و هم ننوشته میخوانی›️

چِرآ حِک‍ْمَتِ تٖو ، مَرآ بِه[ غَم ] وَصْل نِمودِه …️

-امر به معروفم مکن، معروفِ من چشمانِ تو
دینم لبت، فکرم غمت، جانم میانِ جان تو..️

اما‌طُ‌هنوز‌با‌نبودنت،تمام‌بودن‌منی"🕊️🖤"️

عارؚفي گࣳفت! :
آنچؚه اؘز سؘر گࣳذؘشت، شࣳد سؘر گࣳذؘشت،!
حؚیف کؚه گࣳذؘشت ،اؘمآ گؙذؘشت،!
خؤآستیم یؚک دو روزی فؚکر کࣳنيم، بؘر دؘرؚ خآنؚه نؚوؚشتؘند...
️

گویند خدا همیشه با ماست ای غم نکند خدا تُ باشی....؟!️

خنده برلب
نهان مکن هر کز تو آن خنده را
تابشکفدگلهای نازآن مه تابنده را
شادی بیاربرروی آن عشق ای نگار
تا گل کند خنده ز آن شوق بنده را..
عارف..🌷💚🌷
️

بی قرار
کی توان بود بی تو تاب تنهای مرا
نیست هرگز صبر تا آن آشنای مرا
هرچه گویم نیست هرگزشادی مرا
تا بگوی یار باعشق که بفرمای مرا..
عارف..🌷💚🌷
️

ما هیچ تر از هیچ پی هیچ دویدیم
جز هیچ در این هیچ دگر هیچ ندیدیم🙃.️

نغمه
تو وا بوی گلت کردی سرم خوش
بیارجامی که می هاوات بنیم نوش
مه هم چی وبلبلی دو شاخه سارت
خونم نغمه و عشقت تاتو بی گوش..
عارف..🌷💚🌷️

خدایا خسته و زارم ازین دل
شو و روزان در آزارم ازین دل

مو از دل نالم و دل نالد از مو
زمو بستان که بیزارم ازین دل

«باباطاهر»️

عشق اول
ای نگار عشقت روز اول دردل جان
نشانست
درکوه تو پر زنم نور رخت چون ماه
عیانست
مهرتوچو سالهاست که در جان عارف
می نشست
مثالت درجهان نیست چون رُخت ماه
جهانست
عارف..🌹ل🌹ا.🌹و💚.ص🌹🌹ق ه+
وصال روبت.و

️

خوش
خوشا آن دل که از کوه و بوستان
تو آید
چون آن رخ تو گل است زگلستان
تو آید
به عارف دمی نگاه تا ازکوه تو جوان
شود
چومجنون زعشقت به سرراه میدان
توآید
عارف..🌹ل🌹ا و💚ص _د🌹🌹ه+
وصال روی تو نگار️