نزدیکی به خدا؛ راز جذب زیباییها:
در عصبشناسی، تجربهٔ «نزدیکی به امر متعالی» با کاهش فعالیت شبکهٔ پیشفرض مغز همراه است؛ همان شبکهای که حس خودمحوری را میسازد. در این حالت، مدارهای دوپامین و اکسیتوسین فعالتر میشوند و ادراک زیبایی عمق میگیرد. پس این جمله فقط یک دعای شاعرانه نیست، توصیف دقیق یک سازوکار عصبی است: رها کردن خود، دروازهای به زیبایی است. آیا زیبایی را بیرون از خود جستجو میکنید یا ابتدا درون را آماده کردهاید؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویهای دیگر دید: زیبایی فقط پاداش نیست، آیینه است. هر گاه چیزی زیبا تو را جذب کرد، لحظهای بایست و بپرس این زیبایی به کدام حقیقت اشاره میکند؛ همین پرسش، تو را یک قدم به معنا نزدیکتر میکند.