شهر عشق

شعر عارفانه عشق و وصال؛ خورشیدی در شهر عشق:

در عرفان ابن‌عربی، عشق نیروی وحدت‌بخش هستی است و «وصال» یعنی برداشتن حجاب میان عاشق و معشوق، نه فقط رسیدن. پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهد عشق رمانتیک همان مدار پاداش دوپامینی اعتیاد را فعال می‌کند؛ یعنی «شهر عشق» می‌تواند هم والا باشد هم شیمیایی. آیا وصال عارفانه راهی برای مهار همین مدار است؟

راهکار:

این متن را می‌توان به‌جای دعای رسیدن، تمرین حضور خواند: «ماتابان» نه به دشت دور، بلکه به روشنایی درون اشاره می‌کند. عشق عارفانه وقتی از معشوق بیرونی به آگاهی درونی منتقل شود، به‌جای انتظار وصال، خودِ لحظه را وصال‌گونه می‌کند.