تقدیم به تو که نگذاشتی کم بیارم:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد دیدن عکس یا شنیدن صدای شریک عاطفی، همان نواحی از مغز را فعال میکند که در درد فیزیکی هم فعال میشوند – یعنی برعکس، حضور او میتواند به عنوان «مسکن» عمل کند. این پدیده «تعدیل درد از طریق دلبستگی» نام دارد. آیا شما هم این تجربه را داشتهاید؟
راهکار:
این حس «کم نیاوردن» با حضور او، دقیقاً مصداق نظریه دلبستگی ایمن بالبی است. تحقیقات نشان داده که چنین روابطی سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش میدهند و تابآوری را افزایش میدهند. شاید جالب باشد که بدانید این حس حتی از طریق تصور ذهنی از معشوق هم قابل بازتولید است.