چرا بغل کردن هنگام غم اینقدر آرامبخش است؟:
تحقیقات نشان میدهد بغل کردن بیش از بیست ثانیه با ترشح اکسیتوسین، سطح کورتیزول را کاهش میدهد و ضربان قلب را آرام میکند. در روانشناسی لمسی، فشار عمیقِ ناشی از بغل، سیستم عصبی پاراسمپاتیک را فعال میکند؛ به همین دلیل حتی اگر طرف مقابل فقط در آغوش باشد و حرفی نزند، مغز آن را امنیت تفسیر میکند. جالبتر اینکه اثر ضدافسردگی تماس پوستی در مطالعات زوجین حتی از گفتوگوی حمایتی هم پایدارتر گزارش شده است. اگر کسی در دسترس نیست، بغل کردن یک بالش محکم هم میتواند با شبیهسازی فشار عمیق، واکنش آرامسازی ایجاد کند.
راهکار:
از نگاه روانشناسی دلبستگی، این جمله در حال ساختن یک «پایگاه امن» است؛ فرد به جای نصیحت یا حل مسئله، بدن خودش را بهعنوان پناهگاه ارائه میکند. یعنی غم قرار نیست توضیح داده شود، قرار است در آغوش تخلیه شود.