گفتگوی چشم و قلب: درد عشق و اشک ریختن:
پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهند درد عاطفی عشق، همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی (قشر کمربندی پیشین) را فعال میکند. استعاره «درد کشیدن قلب» علمی است. دیدن معشوق دوپامین ترشح میکند و مغز پس از جدایی مانند ترک اعتیاد واکنش نشان میدهد. آیا عشق نوعی اعتیاد تکاملی است؟
راهکار:
این مکالمهی خیالی در واقع جدال میان منطق (چشم: نماد آگاهی از عاقبت) و هیجان (قلب: نماد تمایل به تجربهی درد) است. جالب است بدانید که در اسطورهها نیز چشم اغلب نماد خرد و قلب نماد شور است. این دوگانگی، هستهی اصلی تراژدیهای عاشقانه را میسازد: دیدن پایان و با این حال انتخاب کردن رنج.