راز دلداری دادن: کلماتی که خودمان میخواهیم:
آیا میدانستی مغز انسان هنگام همدلی، دقیقاً همان نواحی را فعال میکند که هنگام دریافت دلداری؟ یعنی هر بار که به کسی آرامش میدهی، همزمان به خودت هم آرامش میدهی. این پدیده در علوم اعصاب به «همفعالی عصبی» معروف است. جالب اینجاست که حتی تصور کردن این گفتگو هم سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش میدهد. پس شاید دلداری دادن یک خوددرمانی ناخودآگاه است؟
راهکار:
این رویکرد نشاندهندهی یک اصل روانشناختی قدرتمند است: «شفقت به خود» از طریق شفقت به دیگران. تحقیقات نشان میدهد که وقتی کلمات آرامشبخشی را که خود نیاز داریم به دیگران میگوییم، مسیرهای عصبی همدلی در مغزمان تقویت میشود. پیشنهاد: همین جملهها را به خودت هم بگو. یک دفتر بردار و بنویس «چه چیزهایی دوست داشتم دیگران به من بگویند؟» سپس آنها را با صدای بلند برای خودت تکرار کن.