اشکهای بیصدا نشانهٔ عشق حقیقی:
آیا میدانستید از نظر عصبشناسی، اشکهای احساسی (برخلاف اشکهای بازتابی مثل پیاز) حاوی پروتئین پرولاکتین و هورمون استرس کورتیزول هستند؟ یعنی مغز با گریه کردن، سموم عاطفی را دفع میکند. پس «اشک بیصدا» فقط نشانهٔ شایق نیست، بلکه یک مکانیسم پالایش عصبی است. حالا سؤال: اگر اشک زبان ناخودآگاه است، چرا جامعه آن را نشانهٔ ضعف میبیند؟
راهکار:
این بیت، پارادوکس شیرین عشق را به تصویر میکشد: داغ (درد) خود عین عاشق شدن است. اگر این حس را تجربه کردهاید، شاید وقتش رسیده آن اشکهای بیصدا را در یک نامهٔ عاشقانهٔ کوتاه بنویسید و برای خودتان یا کسی که دلتان برایش تنگ شده بفرستید.