قصه تلخ چشمان بارانی و پایان زیبایی ممنوعه:
آیا میدانستی که هنگام تجربه غم هنری، مغز پرولاکتین ترشح میکند؟ همان هورمونی که بعد از گریه آرامش میدهد. ارسطو این 'کاتارسیس' را پالایش روان مینامید. شاید پایان تلخ داستانهای زیبا، دقیقاً به خاطر همین واکنش شیمیایی، ما را مسحور میکند. آیا تو هم گاهی دنبال داستانهای غمگین میروی تا آرام شوی؟
راهکار:
این متن حس نوستالژی و اندوه را در خود دارد. اگر به دنبال خلق اثری مشابه هستی، میتونی با تغییر زاویه دید از اول شخص به سوم شخص، روایت را عمیقتر کنی و به آن لایهای از ابهام اضافه کنی.