اندوه بی پایان؛ وقتی غم تمام وجودت را میگیرد:
آیا میدانستید که اندوه مزمن میتواند همان مسیرهای عصبی را فعال کند که درد فیزیکی فعال میکند؟ پژوهشهای عصبشناسی نشان دادهاند قلب شکسته و زخم جسمی در مغز یکسان پردازش میشوند. پس این حس «تمام وجودم را گرفته» فقط استعاره نیست – یک واقعیت زیستی است. بهراستی، آیا تا به حال حس کردهاید که غم مثل یک وزنه روی شانههایتان سنگینی میکند؟
راهکار:
غم و اندوه در نگاه اول بیپایان به نظر میرسند، اما در روانشناسی به این میگویند «سوگ حاد» که با گذر زمان به سوگ مزمن یا بهبودی تبدیل میشود. شاید این شعر یادآوری باشد که حتی عمیقترین غمها هم فصلی دارند و نه تمام یک عمر.