- هوای آمدنت دیشبم به سر میزد ، نیامدی ك ببینی دلم چه پر میزد . به خواب رفتم و نیلوفری بر آب شکفت ، خیال روی تو نقشی به چشمتر میزد ، شراب لعل تو میدیدم و دلم میخواست ، هزار وسوسهام چنگ در جگر میزد ، زهی امید ك کامی از آن دهان میجُست ، زهی خیال ك دستی در آن کمر میزد ، دریچهای به تماشای باغ وا میشد . دلم چو مرغ گرفتار بال و پر میزد ، تمام شب به خیال تو رفت و میدیدم ك پشت پردۀ اشکم سپیده سر میزد . .️
ما همیشه به آدمهایی که دوستشون داریم، بیشتر از یه بار فرصت میدیم... نه چون لیاقتشو دارن، بلکه چون نمیخوایم از دستشون بدیم. این همون غمگینترین ضعفِ آدمیه که دلش هنوز امید داره...️