دلتنگی و اشکهایی که خاطرهها را زنده میکنند:
اشکهای هیجانی از نظر شیمیایی با اشکهای معمولی فرق دارند؛ حاوی هورمون استرس کورتیزول و پروتئینهایی هستند که بدن هنگام سوگواری دفع میکند. جالبتر اینکه هیپوکامپ، مرکز خاطره، و آمیگدال، مرکز احساس، هنگام گریه با هم فعال میشوند؛ برای مغز، هر قطره اشک معادل بازپخش یک خاطره است. به همین دلیل اشک، هم پاکسازی است، هم مرور اجباری گذشته. آیا بعد از گریه، خاطرهها برایتان واضحتر شدهاند؟
راهکار:
اشکها پایانی ندارند چون خاطرهها هنوز تمام نشدهاند؛ در واقع دارند تبدیل به بخشی از تو میشوند. اگر هر قطره را یک صفحه از دفتر خاطراتت ببینی، میتوانی از همین دلتنگی، فهرستی از چیزهایی بسازی که واقعاً برایت ارزشمند بودهاند.