《تُوهرجایجهانباشی،براتازدورمیمیرم🌍》
️یارب آن دلبر شیرین که سپردی به منش...!!! می سپارم به ننش بابت اخلاق عنش....!!!
️ℐ𝓃𝒿ℯ𝒸𝓉ℯ𝒹 𝒾𝓃𝓉ℴ 𝓂𝓎 𝓌𝒽ℴ𝓁ℯ 𝒷ℯ𝒾𝓃ℊ ⓨⓞⓤⓡ ⓑⓔⓘⓝⓖ
🖇- گویا که جهان بعد تو زیبا شدنی نیست 🖤✋
️
هــر کــس از ایــن دنـیــا چـیـزی بـرمـیـدارد …
من امـا فـقـطـ ؛
دسـتـــ بــرمــیــدارمــ !
- بالاخره يه روز با خودت میگی : عصبانی میشد حسودی میکرد قهر میکرد زیاد سوال میپرسید ولی منو خیلی دوست داشت . #جریحهشدهازقلب🍃🥂
️دوست داشتن کسی که ازت دوره این شکلیه: حسودیم میشه به دوستاش، به مامان باباش، به خواهر برادرش و به هرکسی که میتونه بغلش کنه.
️هرگز از چيزيكه واقعا ميخواى دست نكش. صبر كردن سخته، اما حسرت خوردن خيلى سخت تره .🌱♥️ .
️Never give up on something you really want. its difficult to wait but its more difficult to regret
غم انگیزه
ولی زندگی پر از رفتنای ناگهانیه . . .
باران
میراث خانوادگی ما بود
کوچک که بودم
از سقف خانه ی ما میچکید
بزرگ که شدم
از
”چشمانم“
رفتنـــت ..
نبودنت !
نــ ـ ــآمردیــت ,
نـﮧ اذیتـم کردُ نـﮧ حتـﮯ , ثآنیـه اﮮ , برآم سوآل شد !
فقــــــط ..
یـڪ بغض خفـه ام میکنــد ..
چگونـﮧ نگآهــت کرد ؟؟
ڪـﮧ مرآ تنهــآ گذآشتـﮯ …
ماه من رفت ماهت بمیرد آسمان
️هرکه میگرداند رو از ما ممنونیم ما😊
️جنگ غرورت ڪه تمام شد باز خواهے گشت درست زمانے ک دیگر من نیستم .....
اینکه یه زمانی مهم بودین
دلیل نمیشه همیشه مهم بمونین:)
من آدمی رو میشناختم که برای دیدنش کلی ذوق و شوق میکردم
اما الان میبینمش راهمو کج میکنم...
-به سلامتی قسمت... -چون وقتی به ما رسید، -شد حکمت(؛ 🙄💔🤕
️بیقرارم نگارم تیره شد روزگارم ابریم همچو باران کجایی تو ای جان که طاقت ندارم......🥀💔
️☆خوشبهحالپرندههادلشـانکهتنگمیشودپرمیزنندبهاسمان☆
️وقتی سرد جواب میده!!!
کاش بدونی ناز نمیکنه؟!
فقط با احترام میگه برو....
کہ از دورےِ یار، نیمہ شب
بینِ گلو مانده و جان مے گیرد ...️
نه وقتی که تنها مبارزش شما باشید!🤌🏼️
جایت همیشه در دِل مَن دَرد میکند🌱›️
یادَمنِمیکُنی و زِ یادَم نمیرَوی
یادَت بخیر،یارِ فَراموشکارِ مَن..️
شاید برای این ضربه میخورید
که بیش از حد انتظار دارید...
𝘔𝘢𝘺𝘣𝘦 𝘺𝘰𝘶’𝘳𝘦 𝘩𝘶𝘳𝘵𝘪𝘯𝘨 𝘣𝘦𝘤𝘢𝘶𝘴𝘦 𝘺𝘰𝘶🖤
.𝘦𝘹𝘱𝘦𝘤𝘵𝘦 𝘸𝘢𝘺 𝘵𝘰𝘰 𝘮𝘶𝘤𝘩
میروی و مرا تنها میگذاری!
نمیمانی تا بدانی چه میگذرد بر من!
نمیدانم میدانی یا نه
ولی
من دوستت داشتم!
دارم!
خواهم داشت!
یادِ تو
حکایت همان سگاریست
که سالهاست می گویم؛
این نخِ آخر است...