پدرم مردى را ديد كه با پسرش راه مى رفت
و پسر به دست پدرش تكيه داده بود.
پدرم عليه السلام از آن پسر چندان ناراحت شد،
كه تا زنده بود با او سخن نگفت.️
إنّ أبي نَظَرَ إلى رجُلٍ و مَعَهُ ابنُهُ يَمشي
و الابنُ مُتَّكِئٌ على ذِراعِ الأبِ ،
قالَ : فما كَلَّمَهُ أبي عليه السلام مَقتا لَهُ حتّى فارَقَ الدُّنيا .
- الكافي : 2/349/8