یه نوع افسردگی هست به اسم «دیس تایمیا»؛ یعنی اینجوریه که شما همه کارهات رو انجام میدی، دوستات رو میبینی، درس میخونی، مهمونی میری و … ولی در نهایت همهی زندگیت پر از احساس سنگینی، خستگی و نااُمیدیه...️
از یجایی به بعد دیگه هیچ تلاشی نمیکنی اشکاتو حروم نمیکنی اعصابتو بهم نمیریزی نسبت به همه چیز خنثی میشی میزنی به بیخیالی و میگی هرچی شد شد اصراری برا بودنش نمیکنی نه امیدی میمونه نه احساسی دیگه حوصله اینکه بشینی ساعت ها بحث کنی و خودتو ثابت کنی رو نداری مقصر تو نیستی نه همه ادما از یجایی به بعد خسته میشن. خسته از بحث خسته از غصه خوردن. گاهی وقتا بهترین چیز سکوته سکوتت خیلی چیزارو میفهمونه