دوسال پیش یه نفر بهم گفت تو جزو دسته آدمایی هستی که وقتی هستی،نیستی، ولی وقتی نیستی،هستی! گفتم یعنی چی؟گفت وقتی هستی انقد فکرِ دغدغه آدمی که حضور خودت گم میشه لای همه چی!نمیذاری آب تو دل آدم تکون بخوره. حواست به همه چی هست جز خودت و نمیذاری حواس کسی به تو باشه. دغدغههاتو نمیدی دست مردم؛ ولی دغدغههای آدمو دست میگیری! وقتی آدم ازت فاصله میگیره تازه جای خالی بودنت حس میشه! انقد قوی حس میشه که ادم طاقت نمیاره نبودنتو️
گاهی شنیدن یه کلمه... باعث میشه تموم بشی! یه حرفایی مثل سیلی میخوره به صورتت به قلبت... بدجور دردت میگیره حرفایی که بعد از اون فقط اشک میشن تو چشات! همون حرفایی که با خودت فکر میکردی قرار نیست هیچوقت بشنوی! حس میکنی نمیتونی هضمشون کنی... حتی نمیتونی فراموششون کنی! یه حرفایی همیشه مثل آتیش تو یه گوشه از ذهن و قلبت روشن میمونه میسوزونتت و خاموشم نمیشه:)️
_چقدر سخته نباشه ولی تو هنوز تو فکرش باشی... _چقدر سخته نباشه ولی تو هر وقت که بارون میاد یادش بیفتی... _چقدر سخته نباشه ولی تو هر وقت که به دریا میری یادش بیفتی... _چقدر سخته نباشه ولی تو هنوز براش بنویسی عاشقتم...️