چرا بعد از جدایی با دیدن شبیهها حالم عوض میشود؟:
دقیقاً مثل آزمایش پاولف با سگها: زنگ (محرک) = بزاق (واکنش). اینجا صورت یا بوی آشنا همون زنگه، و واکنش قلبی هنوز فعاله. جالبه که مغز برای صرفهجویی انرژی، مسیرهای قدیمی رو پاک نمیکنه، فقط سرکوبشون میکنه. به همین دلیله که یه شباهت ساده میتونه همهٔ زنجیرهٔ خاطرات رو فعال کنه. سوالی که پیش میاد: آیا این واکنشها با گذر زمان ضعیفتر میشن یا فقط یاد میگیریم نادیدهشون بگیریم؟
راهکار:
این حسها نتیجهٔ شرطیسازی کلاسیک مغزه: یه محرک (شبیه اون فرد) باعث فعال شدن مدار عصبی قدیمی میشه، حتی اگه رابطه تموم شده باشه. اسم علمیش «انقراض ناقص» هست – یعنی خاموشی کامل عادت نیاز به زمان و تکرار نداره، بلکه نیاز به یادگیری جدید داره. پس این واکنش رو نشونهٔ ضعف ندون، یه رفلکس بیولوژیکه.