بی اعتنایی عمدی

سقوط از چشم با دست خودت:

در روانشناسی به این پدیده «خودتخریبی» می‌گویند: وقتی کسی ناخودآگاه طوری رفتار می‌کند که دیگران از او دلزده شوند، تا پیش از آن که طرد شود، خودش طرد کند. جالب است که در فرهنگ ایرانی به آن «از چشم افتادن» می‌گویند، انگار چشم منبع اعتبار است. آیا واقعاً گاهی برای حفظ غرور، خودمان را از چشم دیگران می‌اندازیم؟

راهکار:

این جمله انگار از جایی می‌زند که گاهی آدم‌ها برای فرار از آسیب، خودشان نقشهٔ سقوط را می‌کشند. واقعیت تلخ این است: گاهی «تمام تلاش» برای بی‌اعتنایی، نوعی محافظت از نفس است نه تنفر.