از چشمم افتادی؟ چرا دیگر نمیبینمت:
در روانشناسی، «طرد اجتماعی» همان مسیرهای مغزی درد فیزیکی را فعال میکند؛ اما «نامرئیکردن انتخابی» مکانیزم دفاعی قدیمیای است که توجه را قطع میکند تا وابستگی پس از بیاحترامی کم شود. در تاریخ، تبعید و «مرگ اجتماعی» هم همین کار را میکرد: حذف از چشم جمع، نه از خاک. مرز سالم با انتقام سرد کجاست؟
راهکار:
این «ندیدن» در واقع دیدنِ امنیت است: ذهن طرف را حذف نمیکند، توجه را از او میقاپد تا زخم تازه نشود. تفاوتش با بیتفاوتی این است که هنوز انرژی و معنا درگیرند؛ همین است که قهر سرد را سنگینتر از فراموشی میکند.