از یجایی به بعد دیگه هیچ تلاشی نمیکنی اشکاتو حروم نمیکنی اعصابتو بهم نمیریزی نسبت به همه چیز خنثی میشی میزنی به بیخیالی و میگی هرچی شد شد اصراری برا بودنش نمیکنی نه امیدی میمونه نه احساسی دیگه حوصله اینکه بشینی ساعت ها بحث کنی و خودتو ثابت کنی رو نداری مقصر تو نیستی نه همه ادما از یجایی به بعد خسته میشن. خسته از بحث خسته از غصه خوردن. گاهی وقتا بهترین چیز سکوته سکوتت خیلی چیزارو میفهمونه
حسود میشی،حساس میشی! چشم دیدن نگاه های بقیه رو نداری. چشم نداری ببینی غیر از تو با بقیه هم حرف میزنه. همش ازش دلگیر و ناراحت میشی. مدام نگران ودلواپسشی و سوال جوابش میکنی. اینا همش از دوست داشتن زیاده، اما اون فکر میکنه الکی بهش گیر میدی! زیادی ازش میپرسی،فکر میکنه بهش شک داری اما..!