ما عادت کردیم به فکر کردن راجع به حرف هایی که نتونستیم بزنیم. برای ما ساعت ها غرق شدن توی لحظه هایی که حرف هامون رو به زبون نیاوردیم و خوردیم، عادی شده. وقت هایی که سکوت کردیم ؛ اما درونمون غوغا بود. نگاه کردیم؛ اما افکارمون رو زدیم ، شکستیم ، جر دادیم و له و لورده گوشهی ذهنمون خوابوندیم. به ظاهر حرمت ها رو نشکستیم ؛ اما توی قلبمون هیچ حرمتی نموند. ما به همهی این نگفتن ها عادت کردیم.️
۷/۴/۱۴۰۳ باش دیگ بهت پیام نمی دم باش دیگ برام اهمیت نداری باش من غلط بکنم به یادت بیفتم باش دیگ ن حرف می زنم باهات ن نگات می کنم فقط یادت باش بهم بد کردی یادمه می گفتی من همیشه باعث خوشحالی افراد میشم مطمئنی؟! زیاد موفق نبودیا رفیق(k)️