دربارهاش با کسی حرف نزدم ولی ریزش موهام دو برابر شد، از گریه زیاد زیر چشمهام گود شد، معده دردم به نسبت قبل چند برابر شد، لاغر شدم، لرزش دست گرفتم، ساکت شدم، دربارهاش حرف نزدم اما از درون دارم تیکه تیکه میشم، ولی خب آخرش یا من تموم میشم یا این غم، غیر اینه؟🥲💔️
زمان آرام از کنارم میگذرد، بیصدا، بیوقفه، مثل نسیمی که برگهای پاییزی را در آغوش میگیرد و با خود میبرد. لحظههایی که هنوز در گرمای حضورشان غوطه ورم، پیش از آنکه در سایههای خاطره محو شوند، ردپایشان را بر دلِ روزهایم جا میگذارند. چشمهایم به دوردست خیره ماندند؛ جایی که خورشید، آرام و بیشتاب، در امتداد افق میرقصد و من میان این عبور بیپایان، دنبال آن چیزی میگردم کع در لحظه های کوتاه جا مانده است ️