گل باوقار، همچون دریای خروشان پنهان ز دیدگان، طوفانِ درون نهان لبخند نرم او، آرامشی فریبنده اما در اعماقش، صد موج بیامان چون صبحِ مهربان، چهرهاش پر از شکوه چون شب، درونِ او سرشارِ التهاب جان در هر نفس، غمی شیرین نهفته دارد در هر نگاه، رازی از مهرِ بیکران️