نگرانی برای کسی که مال تو نیست؛ چرا دلتنگ آدم دوری؟:
نگرانی برای کسی که «مال تو نیست» یک حلقه پاداش متناوب است؛ دقیقاً همان مکانیسمی که ماشین‌های اسلات در مغز ایجاد می‌کنند. دوپامین فقط با دریافت پاداش ترشح نمی‌شود، با «انتظار» هم ترشح میشود. هر بار که دلتنگش می‌شوی، مغزت بهت نوید یک احتمالِ رفعِ ابهام می‌دهد، نه خودِ آدم. این یعنی داری به یک سناریوی ذهنی وابسته می‌شوی، نه به آدم واقعی. آیا حاضری از شر این ابهام خلاص شوی؟
راهکار:
این جمله را از «سهم من در زندگی او» به «نیاز من به امنیت» منتقل کن. نگرانی‌ات احتمالاً ریشه در ترس از دست دادنِ تصویری دارد که از او ساخته‌ای، نه خودِ او. یک قدم این است: بنویس دقیقاً از چه چیز در این رابطه نگرانی؟ آن‌وقت می‌بینی بیشترِ نگرانی‌ها، ترس‌های تکرارشونده‌ی خودت هستند.