در دل شبهای تار، که آسمان به خون رنگین شده، ای شاهِ شهسواران، ای نورِ بیپایانِ حق! از عرشِ الهی فرود آمدی، با شمشیرِ عدل در دست، تا باطل را درهم کوبیدی، و کفر را به خاک افکندی.
ای حسینِ ثارالله، ای کشتهی کربلا در محرمِ خون، با یارانِ اندک، در برابرِ لشکرِ ستم ایستادی، هر قطرهی خونِ تو، نغمهی حماسه شد، و صحرا را به دریاچهای از ایثار بدل کردی.