"من هرگز از تولد یک انسان احساس شادی نمیکنم، زیرا شادمانی برای پا گذاشتن موجودی به این جهان، امری بیهوده و حتی سادهلوحانه است. زندگی، در ذات خود، رنجی است بیامان از نخستین نفس تا واپسین ضربان. انسان، محکوم است به درد کشیدن، به جدایی، به آرزوهای بربادرفته، و به نبردی بیپایان با رنجهای جسم و روان. چه کسی میتواند با وجدانی آسوده، بر ورود بیاختیار موجودی به این دنیای پر از محنت، لبخند بزند؟ ️
من یک آدمم وقتی خستم وقتی کلافم... وقتی دلتنگم... بشقاب هارانمیشکنم شیشه هارانمیشکنم غرورت رانمیشکنم دلـت رانمیشکنم در این خستـگی ها... زورم به تنهـا چیزی که میرسد، این بـغـض لعنتی ست...️