متن های بلند متن ها / بهترین متن متن ها [پیشنهادی]

نگاه مهر
چشم شهلایت به گلزارمرا غارت
جان کرد
چون آتش عشقت مرا آواری دو
جهان کرد
هر لحظه اندر طلب عشق تو آن
دل یار بود
تا یافت ره آن زلف تورایک حلقه
نشان کرد
عارف.ل🌹ا و💚ص د🌹🌹ه+️

خودمانی بگویم؟
شهادت را به تنبل ِ درس نخوانی ،
که نه حضور ِ فعالی دارد ،
و نه در میدانی مجاهدت می‌کند ،
نمی‌دهند برادر نمی‌دهند!
شهادت برای ِ شهریاری ها ،
و فخری زاده هاییست ،
که تک تک ِ لحظاتشان را ،
تلاش کردند و تلاش و تلاش .️

پارت ۸

آوا با عجله، دستِ رادین را گرفت و با استفاده از یک وردِ قدیمی، سعی کرد پیوند او با ساعت را ضعیف کند. آن‌ها توانستند از میانِ میان‌برِ زمان به داخلِ برج برسند، اما حالا رادین دیگر یک پسرِ معمولی نبود؛ او می‌توانست جریانِ زمان را مثل یک رودخانه در مقابل چشمانش ببیند. او می‌دید که آینده چطور در میانِ رشته‌هایِ نور و تاریکی در هم می‌پیچد.

️

پارت ۸

آوا با عجله، دستِ رادین را گرفت و با استفاده از یک وردِ قدیمی، سعی کرد پیوند او با ساعت را ضعیف کند. آن‌ها توانستند از میانِ میان‌برِ زمان به داخلِ برج برسند، اما حالا رادین دیگر یک پسرِ معمولی نبود؛ او می‌توانست جریانِ زمان را مثل یک رودخانه در مقابل چشمانش ببیند. او می‌دید که آینده چطور در میانِ رشته‌هایِ نور و تاریکی در هم می‌پیچد.

️

کلمه «باشه» واقعا کاربردیه. این کلمه زیباست، از بحث کردن می‌گذره، از تلاش اضافی می‌گذره، توضیحی نمی‌ده، می‌گه بیا این حق مال تو، برو باهاش هرکاری می‌خوای بکن، من دیگه حوصله ندارم.️

خیلیامیگن بهم اینکه ازم سوال می پرسی بهم شک داری؟
نه عمو جان من به هیچ ادمی شک ندارم فقط یاد نگرفتم به کسی اعتماد کنم
اعتمادم تقریبا به دست نمیاد ولی به دست که بیاد دیگ از دست نمیره
این‌سوال پرسیدنه هم منشاش شکاکی نیس
زیادی ارزش قاعل شدن واس ادماس️

یارو وقتی ادکلن خودشو میزنه:

تیس

وقتی ادکلن مارو میزنه :

تیسسسسسسسسسسس

توسسسسسسسسسسس

زاااااااااااااارت

زووووووووووووووووورت

والا🐢🕊️

ولادت پیامبر «ص» است ولی خب ما ها یه وقت هایی پیشتر از حد نیاز به مداحی داریم بخاطر همان من اینها رو میزارم
من خودم به شخصه خیلی نیاز به دیدن اینجور ویدیو ها دارم
امیدوارم که شما خسته نشید از ویدیو های من از عکس های من🙏🏻
یا علی):️

زندگی همیشه انتظارِ لحظه مناسب برای عمل هست..

//////////////

به قول شهریار:
از زندگانیم گله دارد جوانیم….
شرمنده جوانی از این
زندگانیم

//////////////️

حتی دستاتو لمس نکردم، ولی روحم دستاتو می‌شناسه
حتی بغلت نکردم، ولی جای خالیت رو تو بغلم حس می‌کنم
عجیبه نه؟ یه نفر که هیچ‌وقت ندیدمش از نزدیک
ولی از هر آدم نزدیکی، برام دورتر و عزیزتر شد...

فقط از پشت یه صفحه عاشقت شدم
از پشت یه صدا، یه متن، یه عکس ساده
ولی این عشق، از هزار تا لمس واقعی‌تر بود
حیف که دنیا نذاشت این عشق، یه روز واقعی بشه...
part1️

یه جاهایی از قلبم هنوز روشنه، به اسم تو... چراغی که هیچ‌وقت خاموشش نکردم، فقط دیگه کسی زیرش نمی‌شینه.دلم برات تنگ نمیشه، دلم برات "درد" می‌گیره. یه جور درد آروم که همیشه هست، ولی وقتایی که یاد چشات میفتم، یهو شدید می‌شه، یهو نفسم بند میاد.
چقدر سخته که آدم عاشق‌ترین حس عمرش رو تجربه کنه، بعد مجبور بشه با دستای خودش، جلوی چشمای خودش، بذاره بره. من نذاشتم برم... من بریدم. با اینکه هر تیکه از وجودم داد می‌زد نکن.️

وقتى همه گوش و چشم

و حواس تو يكپارچه توجه شد،

در اتصال به حقيقتى

و در تجربه واقعى حقيقت

همه چيز هستى،

نه موضوعى خاص.

و حضور تو، یک برکت است.

در این بودن همه کاری که انجام میدهی

از روی عشق خواهد بود ،گویی برای دلدارت انجام میدهی...

و این یعنی دمیدن دمی از روح خویش ،در هر آنچه که می سازی.....️

ما معمولاً زندگی رو مثل یک راهرو می‌بینیم که باید از اون رد بشیم تا برسم به اتاقی که قراره بالاخره در اون زندگی‌کنیم.
اما،
هیچ اتاق نهایی‌ای در کار نیست.
زندگی همون راهروییه که هرروز داریم با عجله ازش رد می‌شیم.️

با سادگی تمام بیصدا شکستیم
چه زخمهایی که از عزیزان خوردیم
اشکها را پشت لبخندی مخفی میکنیم
که خیلی درد میکند
و هیچکس نمیفهمد
ما را درد همین نفهمیدن میکشد
نه زخم‌ها
- احمد‌ شاملو️

-به نقل از دوستان شهیده-

هروقت یکار ناجوری میکردیم
ریحانه بهمون می‌گفت:

عه!
امام زمان داره نگات می‌کنه؛
آدم باش : )!

اصلا تیکه کلام ریحانه‌سادات همین بود . . .


#شهیده_ریحانه‌سادات_ساداتی️

‏یبار رفته بودیم خواستگاری اینقد جمعیتمون زیاد بود


بابای عروس گفت با کتری نمیشه به اینا چایی داد


وایسین من برم سماور حسینیه رو بردارم بیارم😐😂😂😂

️

امشب غزل ساده ی من ناب ترین شد
مهتاب در آغوش تو مهتاب ترین شد

مهتاب همان شب که تو خواندی غزلم را
شرمنده شد از نور رخت آب ترین شد

جنگی شده برپا به میان غزل وعقل
بردی غزلم! جنگ تو احزاب ترین شد

آداب غزل چیست ندانستم از اول
حالا چه غزل ها که پرآداب ترین شد

مجنون که بُوَد! کیست زلیخا! نشناسند
دیگر مثل و قصه ی ما باب ترین شد
‌
مردابم و نیلوفر من زینت من باش
نیلوفر من عشق تو مرداب ترین شد

️

‌
یبار سوار هواپیما شدیم بابام بلند گفت صلوات!

همه زدن زیر خنده



بابا گفت همینا رو میبینی
بفهمن هواپیما مشکل پیدا کرده بقره رو از حفظ میخونن 😑😂️

شن های ساحلی کلبه های گلی
------------**##**------------
چشمان باز صدف موجی که تن پوشیده با تور کف
------------**##**------------
هر یک در این دریا چون دل عاشقم انتظار تو رو دارد
------------**##**------------
بر لب های قایق رانان نغمه خان خاموشی کرده آشیان بی تو جانا
------------**##**------------
بازآ بازآ با طنین آواز خود با فسون و با ناز خود️

هر چه آیینه به توصیف تو جان کند نشد،
آه، تصویر تو هرگز به تو مانند نشد!
گفتم از قصه عشقت گرهى باز کنم
به پریشانى گیسوى تو سوگند، نشد،
خاطرات تو و دنیای مرا سوزاندند،
تا فراموش شود یاد تو، هرچند نشد!️

اگر صدا بودی
«اگر صدایم بودی، دلم می‌خواست کجا پیدایت کنم؟»
«پشت یک در؟»
«نه.»
«میان جمعیت؟»
«نه.»
«پس کجا؟»
«جایی که وقتی همه‌چیز ساکت شد، هنوز بتوانی پیدایم کنی.»
و کم‌کم مشخص می‌شود که منظورش صدای یک آدمِ ازدست‌رفته است.
بعضی صداها بعد از خاموش شدن صاحبشان، مدت‌ها در آدم ادامه پیدا می‌کنند.️

اگر پنجره بودی
«اگر پنجره بودی، دوست داشتی کجا باز شوی؟»
«جایی که کسی دلش نخواهد پرده‌ها را بکشد.»
«اگر منظره‌ات زیبا نبود؟»
«مهم نیست. آدم همیشه برای منظره‌ی زیبا به پنجره نگاه نمی‌کند.»
«پس برای چه؟»
«گاهی فقط می‌خواهد مطمئن شود بیرون هنوز همان‌جاست.»
بعضی آدم‌ها خودشان «راه دیدن جهان» هستند، نه مقصد.️

اگر تمام جهان برای یک لحظه به عقب برگردد، من دیگر نمی‌خواهم چیزی را ثابت کنم، نمی‌خواهم برنده‌ی هیچ بحثی باشم، نمی‌خواهم حتی حرف خودم را به کرسی بنشانم. فقط می‌خواهم آرام بنشینم و گوش بدهم. چون حالا فهمیده‌ام بعضی آدم‌ها را نمی‌شود با یک جمله نگه داشت؛ و بعضی جمله‌ها را نمی‌شود برای همیشه از ذهن پاک کرد.
من هنوز همان آدمی‌ام که دلش می‌خواست بمانی؛ فقط دیر فهمیدم بعضی خواستن‌ها، قدرت نگه داشتن آدم‌ها را ندارند.️

من می‌خواهم تو را همان‌طور به یاد بیاورم؛ نه فقط به عنوان کسی که دیگر نیست، بلکه به عنوان کسی که یک زمانی بود و بودنش، بخشی از زندگی من را روشن‌تر می‌کرد. فقط هنوز نمی‌دانم چطور خودم را ببخشم.
شاید روزی بفهمم که انسان‌ها همیشه نمی‌توانند نتیجه‌ی حرف‌هایشان را پیش‌بینی کنند. شاید روزی بفهمم یک مکالمه‌ی بد، تمام حقیقت یک رابطه نیست. شاید روزی بتوانم اسم تو را بدون اینکه قلبم زیر بار «اگر»ها سنگین شود، به زبان بیاورم.️

نمی‌خواهم تمام چیزی که از تو در ذهنم مانده، به آخرین حرف‌هایم محدود شود. تو فقط آن مکالمه‌ی آخر نبودی. تو تمام روزهایی بودی که کنارم می‌نشستی. تمام لحظه‌هایی که خندیدی. تمام نگرانی‌هایی که برایم داشتی. تمام وقت‌هایی که احساس کردم یک نفر واقعاً اهمیت می‌دهد.️

آدم چه موجود عجیبی‌ست؛ وقتی چیزی را دارد، خیال می‌کند همیشه خواهد داشتش،
و وقتی از دستش می‌دهد، حاضر است تمام دنیا را بدهد تا فقط یک لحظه‌ی معمولی دیگر به او برگردانده شود.
من بارها آن مکالمه را در ذهنم تکرار کرده‌ام. هر بار یک کلمه را عوض کرده‌ام. هر بار آرام‌تر جواب داده‌ام. هر بار گذاشته‌ام حرفت تمام شود. هر بار به جای «نه»، گفته‌ام «باشه، حرفت رو می‌شنوم.»
اما گذشته، حتی در خیال هم به آدم فرصت جبران نمی‌دهد.️

تو یکی از معدود آدم‌هایی بودی که فکر می‌کردم واقعاً برایت مهمم. و حالا نبودنت، تمام آن «فکر می‌کردم» ها را به خاطره تبدیل کرده است.
گاهی دلم برای خودت تنگ می‌شود. گاهی برای صدایت. گاهی حتی برای بحث‌های کوچکمان؛ برای همان دلخوری‌هایی که آن روزها فکر می‌کردم چقدر مهم‌اند و حالا آرزو می‌کنم می‌توانستم یکی‌شان را دوباره داشته باشم.️

آخرین گفت‌وگوی ما هیچ شباهتی به چیزی که باید آخرین باشد نداشت. نه خداحافظی باشکوهی داشت، نه حرفی که بشود قابش کرد و برای همیشه نگهش داشت. فقط چند جمله بود میان دو آدم که خیال می‌کردند هنوز فرداهای زیادی برایشان وجود دارد. و من بیشتر از هر چیزی، دلم برای همان فرداهایی تنگ شده که دیگر وجود ندارند.
تو برای من هیچ‌وقت یک آدم معمولی نبودی. نمی‌دانم باید چه اسمی روی چیزی که میان ما بود می‌گذاشتم.️