جادوی قدیمی

پارت ۸: پیوند رادین با ساعت و دیدن جریان زمان:

در فیزیک مدرن، «اکنون» یک توهم است؛ طبق نسبیت، گذشته، حال و آینده مثل یک بلوک چهاربعدی هم‌وجودند و تنها مشاهده‌گرهاست که آن را به سه بخش تقسیم می‌کند. ادراک رادین از زمان به‌عنوان رودخانه، دقیقاً همان تصویری است که فیزیکدانان از «جهان-بلوکی» می‌دهند: همه لحظه‌ها یک‌جا هستند. اگر او آینده را می‌بیند، پس انتخاب معنایش چیست؟

راهکار:

برای گسترش داستان، «رودخانه زمان» را به یک انتخاب اخلاقی گره بزنید: رادین آینده‌ای را می‌بیند که نجات یک نفر، به نابودی دیگری می‌انجامد و باید تصمیم بگیرد. این تعلیق، قدرت تازه‌ی او را در عمل نشان می‌دهد و مخاطب را با او همراه می‌کند.