ادکلن زدن بقیه

فرق صدای ادکلن خودت با ادکلن رفیقت:

اثر وقف در روان‌شناسی می‌گوید آدم‌ها برای چیزی که مال خودشان است ارزش بیشتری قائل‌اند؛ برای همین اسپری روی ادکلن شخصی یک «تیس» خشک و خسیس است، اما روی ادکلن دیگران ناگهان به «تیسسسس توسسسس زاااارت» تبدیل می‌شود. در اقتصاد به این می‌گویند تراژدی منابع مشترک: هر جا مالکیت خصوصی واضح نباشد، مصرف بی‌رویه بالا می‌گیرد. سوال جمع: اگر ادکلن مشترک باشد، آخرین نفری که اسپری می‌کند صدایش کدام است؟

راهکار:

یک جور «تراژدی منابع مشترک» در مقیاس ادکلن: تا وقتی شیشه مال خودته، صداش یک «تیس» کوتاهه؛ به محض این‌که مال بقیه بشه، تبدیل می‌شه به سمفونی «تیسسس توسسس زااارت». اقتصاد رفتاری می‌گه مردم منابع مشترک رو بی‌رحم‌تر مصرف می‌کنن، چون هزینه‌ش رو کامل حس نمی‌کنن.