شهید مصطفی شهریاری

شهادت به تنبل نمی‌دهند؛ تلاشِ شهریاری و فخری‌زاده:

در پژوهش‌های انگیزشی، «تلاش» خود به هویتی تبدیل می‌شود؛ کسی که هر روز لذتِ زودگذر را رها می‌کند تا به هدف بلندمدت برسد، حتی در مرگ هم معنای متفاوتی می‌سازد. در منابع دینی نیز شهادت با «صدق» گره خورده، نه با آرزو؛ تعبیر قرآنی «مِنَ الْمُؤْمِنینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللهَ» دقیقاً به همین وفاداری عملی اشاره دارد. پس شهادت نه پایانِ تنبل، که نقطۀ اوج یک زیستِ فعال است. آیا لحظه‌های زندگی ما «حضور فعال» دارند؟

راهکار:

گسترش ایده: روایتِ «فخری‌زاده‌های ناشناخته» را بسازید؛ معلم، پرستار، مهندس؛ کسانی که بدون دوربین در حال مجاهدت‌اند. همین متن می‌تواند شروع یک گفتگو برای معرفی تلاشگران گمنام باشد.