دوستیها خیلی عجیبن. لبخندشو میبینی و فراموش میکنی که چقدر تویِ اعماقِ تیرۀ دریا غرق شده بودی. انگار که همون لحظه یکی دستت رو میگیره و به سرعتِ نور تورو به ساحل میرسونه. دستهاشو میگیری و یادت میره که انگشتهات چقدر سرد بودن. دوستیها باعث میشن یادمون بره چقدر خودمونو دوست نداریم.
چقدر سخته که تمام روز با اینکه حالم بده سعی میکنم بخندم ولی بازم برمیگردم میگن اه چقدر دوست یکم شاد باش ولی نمیدونن که اون یه ذره لبخندم با تلاش بسیار دارم میزنم️