آهنگها رو به آدمها ترجیح میدم، خواب رو به آدمها ترجیح میدم، راه رفتن تنهایی رو به آدمها ترجیح میدم، نشستن و زل زدن به در و دیوار رو به آدمها ترجیح میدم، ترجیح میدم. هر چیزی رو به این موجودات بی صفت ترجیح میدم...️
قسمت خوب ماجرا اینه که دیگه با مرور خاطرات ناراحت، افسرده، غمگین، خاکستری و ضعیف نمیشم؛ فقط عصبانیتم به جایی میرسه که هر لحظه ممکنه خون از چشمام فواره بزنه و دست بندازم خرخرهی احساساتم رو بجوام! تا این اندازه وحشی کنندس این احساس تنهایی.️