متن کوتاه در مورد خستگی و خسته / بیو خسته

انقدر ریختی تو خودت که دیگه همیشه عصبی...🙇🏻️

باز باران بی ترانه
میخورد بر بامه گونه
یادم آرد روز غمگین
گردش تقدیر ننگین
فصل رنگین،بغض سنگین...
بی تو هیچ و پوچ و خالی
تلخی ناب نگاهی
یادم آمد چشم هایت،لحن شیرین نگاهت..❤️
همچو کودک می دویدم...
کودکی صد ساله بودم...
یادم آمد حرف تلخی
شاهد این قلب زخمی
با کی دیگه خوش حالی،باور عشقم نداری...
باز باران بی ترانه
می نشیند روی گونه
زنده ام اما چگونه؟!
️

‌‌در آغوشم بگیر و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است ‌ ‌.... ‌ ‌ ‌
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌که گاه به گاه در آینه ها میبینمش ‌ ‌... ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌️

یک دَم آرام ندیدم دل خود را همه عمر،
بس که هر لحظه به صد حادثه آبستن بود!‌...️

آدما بعد یه مدت جوری باهات برخورد میکنن که مهربون بودن انگار وظیفته🙂🤞️

بزرگ شدن رویایی خوبی نبود🖤❤️‍🩹️

از جهان مانده فقط جان که مرا ترک کند؛
من چنانم که محال است کسی درک کند!...️

.با کودکان وارد بحث نشوید حتی اگر از شما بزرگتر بودند.🙌🏻😴☠️.️

برای تو چه بگویم؟
بگویم زخمم آنقدر عمیق شده
که میتوان از آن درختی کاشت؟
بگویم غمگینم و مرگ کاری نمی‌کند؟!️

آن‌راکِه‌اَرزش‌دَهی؛ اِنسان‌بِمانَد‌آرزوست💸🖤:
️

ولی این درد یروزی مرحم بود.....🫀🖤️

برای اینکه کمتر آسیب ببینید
فاصله ها را رعایت کنید:)🤌🏿️

یروز تو میفهمی من مثل بقیه نبودم و اون روز تو برام مثل بقیه‌ای....
اونموقع هس که منی هم وجود نداره(: ️

فکر نمیکردم یه روز باشی غریبه💔🖤️

بگذر زمن ای اشنا
چون من ز تو دیگر گذشتم💔️

کاش آدما‌‌‌‌‌‌ درد حرفایی‌ که میزنن‌ رو‌ حس‌ کنن..!

️

خدایا پناه میبرم به خودت
نه بنده ی بی خودت😏❤️

من فک میکردم بدون من نمیتونی...️

سخته گذشتن از کسی که آخرین ذوقت بود..️

میخوام امشب قصه ی زندگیمو براتون بگم
ب نام خدا دلیل زندگی کردنم رف:)💔️

Artificial laughter between real pains.

خنده های مصنوعی بین دردهای واقعی🙂🍂

️

‐ به قول رضا بهرام :
همه گفتند ك نگاهت ، تاوان دارد . .
من ِ دیوانه چرا نگاهت کردم : )!️

« گر به ما بینی و اینگونه شدیم »
« از خودی خوردیم و دیوانه شدیم »

##################################

« دوست من ! محرم راز نهان کن در دل خویش »

« بسکه کس زیاد است ، گرگ آشنا در پوست میش »


️

🌱از جوانی فقط اسمش به مارسید ✨️

رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد
دلشوره ی ما بود، دل آرام جهان شد

در اوّل آسایش مان سقف فرو ریخت
هنگام ثمر دادن مان بود خزان شد

زخمی به گل کهنه ی ما کاشت خداوند
اینجا که رسیدیم همان زخم دهان شد

آنگاه همان زخم، همان کوره ی کوچک،
شد قلّه ی یک آه، مسیر فوران شد

با ما که نمک گیر غزل بود چنین کرد
با خلق ندانیم چه ها کرد و چنان شد

ما حسرت دلتنگی و تنهایی عشقیم
یعقوب پسر دید، زلیخا که جوان شد

یک عمر به سودای لبش سوختم ️

امیدوارم وقتی به نبودنت عادت کردم، برنگردی. 🖤️

انگار شیر کاکائو از دست ول شده افتاده زمین
انگار مغازمون هر طعم چیپسی داره جز سرکه ای
انگار بستی نخوردم اب شده
انگار انگشت کوچیکم خورده به گوشه میز
انگار همه چی سیاه و سفیده
انگار غروب جمعه ست
انگاررفیق صمیمی م دیگه منو نمیخواد
انگار اهنگام اشتباهی از گوشیم پاک شدن️

همیشه سعی کرده ام مثل یک در بسته باشم
تا زندگی وحشتناک درونیم را کسی نبیند و نشناسد ...!
-فروغ فرخزاد️