خوشبختی مثل پروانه: آرامش یا حرکت؟:
پدیدهای به نام «پارادوکس خوشبختی» در روانشناسی شناخته شده: هرچه مستقیمتر دنبالش باشی، بیشتر از تو فرار میکند. این شبیه «نظریه کنایهآمیز فرآیند» است که میگوید سرکوب افکار، آنها را قویتر بازمیگرداند. خوشبختی هم محصول جانبیِ زیستن در لحظه است، نه هدف مستقیم. آیا تجربه کردهاید که دقیقاً وقتی از پیگرفتنش دست کشیدید، سر رسید؟
راهکار:
این استعاره را وارونه کنید: گاهی خوشبختی مثل پروانهای است که اگر کاملاً بیحرکت بنشینی، هرگز پیدایت نمیکند. شاید لازم است کمی بال بزنی تا توجهش را جلب کنی.