چقدر این تعبیر نزار قبانی از غم دلتنگی رو دوست دارم. میگه: «چطوری میخوای اندازه این غصه رو برات بگم؟ در حالی که این غم، هر روز، مانند یک کودک، بزرگتر و زیباتر میشه.» ️
تو وقتی عاشق یکی باشی عاشق خنده هاش میشی؛ اون وقت هرکاری میکنی تا بخنده:)اگه خنده ینفر قند تو دلت آب نکرد ینی هیچ حسی بهش نداری... اگه خنده اش یادت موند و جلو چشت اومد یعنی دل باختی؛ حتی اگه نخوای قبول کنی!!!💙️
در روزهای نبودنت بودنت را مرور میکنم روزهایی که خنده هایت آرامش جانم بود، و صدای نفس هایت دلیل نفس کشیدنم ... تو رفتی و زندگی با تو رفت، عشق با تو رفت، شادی با تو رفت، تو رفتی و همه چیزهای خوب را با خودت بردی تا من بمانم و یک دنیا حس دلتنگی و نبودن و تاریکی کاش دنیا آنقدر گرد باشد که، یک روز بی هوا و بی بهانه یه جایی که حتی گمانش نمی کنم تو را به من برساند.️
از یک جایی به بعد حتی اگه همه چیزم درست بشه هیچ ارزشی نداره هرچیزی تو تایم خودش قشنگه مثل محبتی که یه نفر میتونست قبلا بکنه و نکرد حالا هر چقدم خوبی کنه دیگه فایده ای نداره، هر چیزی تو" زمان" خودش قشنگه️