سلیقه موسیقی و دلتنگی برای کسی که رفت:
نوروساینس میگوید موسیقی مستقیم به هیپوکامپ (مرکز حافظه) و آمیگدال (مرکز احساسات) متصل است. به همین دلیل یک آهنگ میتواند خاطراتی را فعال کند که سالها دفن شدهاند. جالب است بدانید در بیماران آلزایمر، حتی وقتی حافظه کلامی از بین رفته، واکنش به آهنگهای قدیمی باقی میماند. پس اینکه فقط آهنگهای مرتبط با او سلیقهات هستند، نهتنها طبیعی، بلکه عمیقاً زیستشناختی است. سوال: آیا تا به حال دقت کردهای که کدام آهنگها دقیقاً همان لحظه جدا شدن را تداعی میکنند؟
راهکار:
این حس رو میتوان به این شکل بازتعریف کرد: موسیقی فقط یک سلیقه نیست، نقشهای از خاطرات عاطفی ماست. هر آهنگی که با صدای او برایت خاطره شد، ایستگاهی در مسیر دلتنگیهای نانوشته است. شاید وقت آن رسیده که آن آهنگها را به یک پلیلیست مجزا تبدیل کنی و ببینی چطور هر بار که پخش میشوند، داستانی تازه از گذشته روایت میکنند.