خیره به عکس تو؛ دلتنگی بیپایان:
مطالعات نوروساینس نشان میدهد که نگاه کردن طولانی به عکس یک فرد، همان نواحی مغز را فعال میکند که هنگام دیدار واقعی فعال میشوند - اما بدون بازخورد لمسی، مغز دچار 'شکاف حسی' میشود و این همان چیزی است که آرزوی جان داشتن تصویر را ایجاد میکند. آیا تا به حال دیدهاید که مغز برای پر کردن این شکاف، خاطرات را دستکاری کند؟
راهکار:
این حس که تصویر جان دارد، ریشه در 'اثر زندهانگاری' (Anthropomorphism) دارد؛ مغز ما به صورت ناخودآگاه اشیاء بیجان را شبیه موجودات زنده میبیند تا با فقدان کنار بیاید.