شبی که هرگز صبح نمیشود:
در علوم اعصاب، «توقف زمانی» در غم شدید واقعی است: آمیگدال فعال، هیپوکامپ را کُند میکند و مغز لحظهها را به صورت حلقهای تکرار میکند. این همان «شب ابدی» ذهنی است. آیا تجربهتان از این پدیده ی نفرتانگیز، شما را به کشف «ساعت درونی» تان کشانده؟
راهکار:
این حس «شب بیصبح» را میتوان به استعارهای از توقف در یک خاطره تعبیر کرد. شاید اگر به جای انتظار برای طلوع، یاد بگیری در همان تاریکی قدم بزنی، صبح را در حرکت پیدا کنی.