هیچ فاصلهای نمیتواند ما را از هم جدا کند:
نورونهای آینهای مغز وقتی کسی را تصور میکنیم، همان مدارهای مواجهه حضوری را فعال میکنند؛ یعنی از نظر علوم اعصاب، «حضور» یک برساخته ذهنی است نه یک موقعیت مکانی. تحقیقات نشان داده عاشقانی که در رابطه از راه دور هستند، اگر به هم اعتماد داشته باشند، کیفیت صمیمیتشان حتی بالاتر از رابطههای نزدیک گزارش میشود. پس این جمله فقط یک شعار نیست؛ یک واقعیت عصبی است. آیا میتوان این همدلی را با تمرین ذهنی تقویت کرد؟
راهکار:
نزدیکی عاطفی یک انتخاب است، نه یک مختصات جغرافیایی. این نگاه، جمله را از یک احساس زیبا به یک باور قدرتمند تبدیل میکند.