تنهایی عشق یک طرفه: وقتی حق نزدیک شدن نداری:
آیا میدانستید مغز ما هنگام فکر به کسی که دوستش داریم، دوپامین ترشح میکند - دقیقاً مثل یک مادهی اعتیادآور؟ و وقتی حق نزدیک شدن نداری، همان مدارهای عصبیِ درد فیزیکی فعال میشوند. به همین دلیل است که «دوری» واقعاً میسوزد. سؤال اینجاست: چرا مغز ما این قدر در نگهداشتن خاطرات ناتمام مصر است؟
راهکار:
این جمله، تضاد درونی بین عشق و منطق را به تصویر میکشد. شاید «تنهایی» در اینجا نه فقدان حضور، که حضور یک خاطره ناتمام است؛ اثری که ذهن ما به دلیل ناقص ماندن، آن را رها نمیکند.