دیالوگ آل پاچینو در پدرخوانده درباره پشت سر حرف زدن:
دوست داشتنت انتخابی نافرجام بود؛ زهری شیرین که تا آخرین قطرهاش را با جان و دل سرکشیدم. انتخابی که فقط من و تو میدانستیم در پایان چگونه جانی از من میستاند. من با حقیقتی دروغین خود را فریب دادم و تو با دروغی راست مرا. آخر خط، هر دو بازنده بودیم؛ من شرمندهی خودم، و تو گریزان از شرمی که دنبالت میآمد.