متن های کوتاه شعر / جدیدترین بیو های شعر [اسفند 1404]

جان و دل کردم فدای مهر تو خاک پایت باد سر تا پای من

فرزند ادب باش نه فرزند پدر که ادب کند زنده نام پدر

گر یک نفست به زندگانی گذرد مگذار که جز به شادمانی گذرد

دل قوی دار که بنیاد بقا محکم اوست

سرگشته محصیم و در این وادی حیرت عاقل تر از آنیم که دیوانه نباشیم

گر یک نفست به زندگانی گذرد مگذار که جز به شادمانی گذرد

دل ناله کنه از من من ناله کنم از دل یارب تو قضاوت کن دیوانه منم یا دل

تو را نشد!! می‌روم که خویش را فراموش کنم...

پدر عشق بسوزد که درآمَد پدرم!

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک؟/بگفت آنگه ک باشم خفته در خاک

تو مرا جان و جهانی ! چه کنم جان و جهان را.....

گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت

آمدي جانم به قربانت ولي دير امدي بي وفا حالا که از جانم شدم سير امدي

هِزار و یک شَب خیال بافتم؛... از تویی که یک شب نداشتمت !♥

ما بع دریا حکم طوفان میدهیم دست بر قلم کنیم کل شهر را میدریم:)

عشق را باید از شاملو یاد گرفت، که به آیدا میگفت خدای کوچک من

تو گر گناہ من شوی توبه نمی‌کنم ز تو ...♡ (مولانا)

گر تو گرفتارم کنی من با گرفتاری خوشم

شاعر تویی من فقط راوی چشمان تو ام

باش با من که همه رهگذران میگذرند).

دَریایِ قَلبَم طُغیانِ میکُنَد بٓاامواجِ چِشاط-

دل که رنجد از کسی خرسند کردن مشکل است...🍁💫❤️

هرکس خود داند و خدای دلش که چه دردی است در کجای دلش ،....💫❤️

هلهله دلم مرا ب طُ می خواند جانا!

دنیا همه شعر است به چشمم اما شعری که تکان داد مرا چشم تو بود.☺

گویند سرانجام ندارید شما ماییم ک بی هیچ سرانجام خوشیــم