شعر های کوتاه / بهترین بیو های شعر [پیشنهادی]

مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

باش با من که همه رهگذران میگذرند).

اشتباه انسان اول در ابتدا رهگذرند سپس میهمان می شود و بعد صاحبخانه

در دلم
بنشسته‌ای
بیرون میا...
 

زحمتی می کشم از مردم نادان
که مپرس...

و تو معروف،
به بیگانگی ات با
با دلِ رسوای منی...!

محو چشمانِ تو بودم...
که به دام افتادم!

گویند سرانجام ندارید شما ماییم ک بی هیچ سرانجام خوشیــم

مرا هیچ نیاز مهر خلق نیست، مرا ترسی ز یاد عافیت نیست

 مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان.

یاد تو حس قشنگیست کـہ در 💔 دارم تو چـہ باشے چـہ نباشے نگهش میدارمـ

جهان و کار جهان
جمله
هیچ
در هیچ است.

گیسوان تو پریشانتر از اندیشه ی من

‏‏‏مرا به حال خویش رها کنید، من در اعماق وجود خود در حرکتم...

مرا 
تا دل بود دلبر تو باشی.

چیزی عزیزتر ز تمام دلم نبود
ای پاره دلم، که بریزم به پای تو :)

آنچه در يادش 
نمانده،یاد ماست.
 

مراقب من باش...
از من،
فقط تو مانده ای...

فلک جز عشق محرابی ندارد
جهان بی‌خاک عشق آبی ندارد