وفاداری بیمارگونه؛ چرا به خود خیانت میکنیم؟:
در روانشناسی، به وفاداری افراطی تا سرحد خودویرانگری 'نوعدوستی مرضی' میگویند. اسکنهای مغزی نشان میدهد در این افراد، قشر پیشپیشانی که مسئول تصمیمگیری عقلانی است، هنگام اولویتدهی به دیگران فعالیت کمتری دارد؛ گویی مدار تشخیص 'خود' از 'دیگری' معیوب میشود. جالب اینجاست که وفاداری کور اغلب ریشه در ترس از طرد شدن دارد، نه عشق. آیا وفاداری به خود، خودخواهی است یا بقا؟
راهکار:
وفاداری حقیقی مرز باریکی با خودفراموشی دارد. از منظر روانشناسی وجودی، تا زمانی که با اصالت خود بیگانه شوید، نمیتوانید برای دیگری مفید باشید. آنچه 'خیانت به خود' مینامید، در نهایت به رابطه نیز آسیب میزند، چون طرف مقابل با پوستهای از شما روبرو میشود نه خود واقعیتان. شاید وقت بازتعریف وفاداری است: تعهد به دیگری بر بستر تعهد به خود.