کسی عاشقم نیست

باور به عشق اما نه به دوست داشته شدن:

در روانشناسی به این «نظریه تأیید خود» می‌گویند: ذهن ما برای حفظ تصویری که از خودش ساخته، شواهد مخالف را نادیده می‌گیرد. اگر عمیقاً باور داشته باشی که کسی عاشقت نمی‌شود، مغزت سیگنال‌های محبت دیگران را بی‌اعتبار یا تصادفی تفسیر می‌کند تا با آن باور هماهنگ بماند. بنابراین گاهی مشکل از نبود عشق نیست، از یک پیش‌فرض ذهنی است که واقعیت را فیلتر می‌کند. چند بار عشق را دیدی و به خودت گفتی «الکی است»؟

راهکار:

شاید این باور، سپری باشد که تو را از تجربهٔ رد شدن محافظت می‌کند؛ اما همزمان اجازه نمی‌دهد عشقی را که هست ببینی. باور به بی‌عشقیِ خودت، گاهی آسان‌تر از پذیرش آسیب‌پذیریِ دوست‌داشتنی بودن است.