پذیرش بیقید و شرط اعضای گروه؛ تو دوستداشتنی هستی:
تحقیقات نشان میدهد طرد اجتماعی همان نواحی از مغز را فعال میکند که درد فیزیکی را پردازش میکنند (آنسینگ سینگولیت قدامی). یعنی احساس نادیده گرفته شدن واقعاً «درد» دارد. اما جالب اینجاست: گروههایی که عضویت در آنها بر اساس هویت است نه فعالیت، مقاومت روانی بیشتری در برابر این درد ایجاد میکنند. به نظرت چرا بعضی گروهها این حس تعلق را بدون نیاز به مشارکت مداوم منتقل میکنند؟
راهکار:
اگر حس میکنی مشارکت نکردنت باعث فاصله شده، به خاطر داشته باش که سکوت و حضور غیرفعال هم عضوی از پازل محبت است. ارزش تو به تعداد پستها نیست، به جنس ارتباطی است که با اعضا داری.