سکوت پس از آسیب

سکوت پس از رنج:

سکوت، خنده و ناپدید شدن: واکنش‌های یک فرد ساده:

تحقیقات نشان داده افرادی که دائماً احساسات منفی خود را با خنده یا سکوت می‌پوشانند، سطح کورتیزول (هورمون استرس) بالاتری دارند و ریسک بیماری‌های قلبی در آنها ۲ برابر بیشتر است. این رفتار که 'سرکوب عاطفی' نام دارد، برخلاف تصور، توانایی ذهنی را کاهش می‌دهد نه افزایش. آیا تا به حال به هزینه‌های پنهان این واکنش‌ها فکر کرده‌اید؟

راهکار:

این الگوی رفتاری در روانشناسی به 'سبک دلبستگی اجتنابی' نزدیک است؛ سکوت، خنده و ناپدید شدن راه‌هایی برای مدیریت هیجانات بدون بروز آسیب‌پذیری هستند.

وقتی دل می‌شکند و زبان می‌بندد:

در روانشناسی، این حالت «فلج هیجانی» نامیده می‌شود؛ زمانی که سیستم عصبی از شدت استرس عاطفی، از حالت «جنگ یا گریز» به حالت «انجماد» تغییر می‌کند. مغز برای محافظت از شما، عمل را متوقف و شما را در سکوت فرو می‌برد. آیا این سکوت، نشانه تسلیم است یا قدرتمندترین اعتراض؟

راهکار:

سکوت می‌تواند یک واکنش دفاعی قوی باشد، اما اگر طولانی شود، خطر تبدیل شدن به یک زندان درونی را دارد. شاید نوشتن آنچه نمی‌توان گفت، در یک فضای خصوصی، اولین قدم برای بازکردن این قفل باشد.